İçeriğe geç
Kocaeli Üniversitesi Tiyatro Kulübü
Yazılar

Biz şu anda ne yapıyoruz?

Düşünce

Emirhan Sofuoğlu

Tanışma çayından köpek nefesi egzersizine, kulüpte herkesin bir kez kendine sorduğu sorunun peşinden bir yazı.

Birçoğumuzun tanışma çayına ve eğitime geldiği ilk andan son ana kadar aklından geçen temel soru şudur: ‘Biz şu anda tam olarak ne yapıyoruz?' 2022'de kulübe katıldığım günden bu yana pek çok farklı görevde yer aldım ve bu soruyu hâlâ kendime soruyorum. Eğitimin başlarında ‘köpek nefesi’ egzersizi yaparken bunu düşünmemek zaten imkânsız; fakat bu sorunun asıl kaynağı yeni bir ortama girmenin yarattığı acemilik ya da şaşkınlık değil.

Burası bir tiyatro kulübü ve bizler elimizden geldiğince profesyonele yakın bir iş çıkarmaya gayret ediyoruz. Ne kadar iyi işler yaparsak yapalım, nihayetinde burası bir öğrenci kulübü ve amatör tiyatro yapıyoruz; ancak bu durum kendimizi geliştirmemek için bir bahane değil. Zaten öyle olsaydı, bahsettiğim soru geçici bir heyecandan ibaret kalırdı. Son beş yıldır buradaki hayalperest insanlarla birlikte daima yeninin ve daha iyinin peşinden koştuk; hatta bunu yaparken zaman zaman çevremize rahatsızlık verdiğimizi bile söyleyebilirim. Gerek yurt içinden gerek yurt dışından pek çok şey öğrendik; bunları sürekli sahne üzerinde deneyimledik ve denemeye de devam ediyoruz.

Bazen harika işlere imza atıyoruz, bazen de elbette tökezliyoruz. Kimi zaman denediğimiz yöntem bize hiç uymuyor, kimi zaman da hedeflediğimizin çok uzağında kalıp kendimizi oldukça absürt durumların içinde bulabiliyoruz. Fakat bizi tiyatroya bağlayan şey de tam olarak bu yeni yolları keşfetme heyecanı. Bir provaya ya da eğitime sırf ‘Devamsızlık yapmamam gerek’ düşüncesiyle gidiliyorsa, inanın hiç gitmemek çok daha iyidir. Tanışma çayının tatlı yorgunluğunu veya prömiyere saatler kala yaşanan o heyecanı bir kez tattıysanız, hayatın yoğun gerçeklerinden biraz olsun uzaklaşabilmek için bile provalara koşarak gelirsiniz.

Şu an hâlâ KOÜTİK çatısı altında üretmeye devam ediyorum. Elbet bir gün hepimiz buradan uzaklaşacağız; fakat tiyatro hayatımızın sonuna kadar bizimle kalacak. Bir yerlerde insanlar yine aynı soruyu sormaya devam edecek: ‘Biz şu anda ne yapıyoruz?’ Unutmayın, köpek nefesi alırken sorduğunuz o sorunun her zaman bir üst seviyesi vardır.